>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
|
Cork: Shandon
Tereny na północ od rzeki Lee, zwane Shandon, pamiętają czasy świetności z XVIII i XIX wieku, kiedy Cork było najważniejszym w Europie portem handlowym produktami mlecznymi. Aby się tam dostać, trzeba ruszyć w górę John Redmond St lub kierować się w stronę ogromnej ryby widocznej na wierzchołku kościelnej wieży.
Charakterystycznym zabytkiem jest XIX-wieczny dorycki portyk Cork Butter Exchange (Giełda Maślana Cork). W wyglądającym jak kostka masła butter market (rynek maślany) przy brukowanym placu działa dziś Firkin Crane Theatre. Fascynującą opowieść o handlu nabiałem i jego znaczeniu dla rozwoju miasta można usłyszeć w przyległym Butter Museum (Muzeum Masła). Wizyta zaczyna się od prezentacji sposobów wykorzystania produktów mlecznych w dawnej Irlandii – na odległych terenach, gdzie hodowano bydło, mleko przerabiano na masło na miejscu i przechowywano w specjalnych pojemnikach w bagnie. Po dziś dzień kopacze torfu odnajdują baryłki i twierdzą, że produkt jest ciągle zdatny do spożycia. W XVIII wieku dzięki urodzajnym ziemiom i lokalizacji przy największej na północnej półkuli naturalnej rozległej zatoce, Cork stało się głównym portem zaopatrzeniowym na Atlantyku zarówno dla floty wojennej, jak i statków cywilnych, a większość wytwarzanego tutaj masła eksportowano do Indii Zachodnich. W następnym stuleciu uniknęło ogólnego
załamania w rolnictwie wywołanego przez wojny napoleońskie i Wielki Głód, zdobywając dzięki rygorystycznym przepisom i kontrolom rynki angielskie – w widocznym z okien muzeum budynku targu maślanego beczki były myte i ważone, by uniknąć oszustw ze strony farmerów. Całość ubarwia pokaz wideo z prezentacją słynnej marki masła Kerrygold, należącej do potentata i sponsora muzeum Tony’ego (dziś sir Antony) O’Reilly’ego.
Uwagę przyciąga także ładny georgiański kościół St Anne’s Shandon, łatwo rozpoznawalny z daleka dzięki prawie pięciometrowemu wiatrowskazowi w kształcie łososia na szczycie wieży, skąd roztacza się piękna panorama miasta.
Sercem miasta jest Wolfe Tone Square, podłużny plac nad zatoką. Warto zwiedzić gotycki kościół z czasów panowania Jerzego IV i obejrzeć ciekawe pomniki: św. Brendana wpatrującego się w morze i Wolfe’a Tone’a, stojący bardziej w głębi lądu. W bezpośrednim sąsiedztwie Bantry ciągną się bujnie porośnięte drzewami zbocza, które tworzą swoistą strefę buforową między burzliwym morzem a dzikimi skalistymi górami.
Bantry House pozwala zapoznać się z ekskluzywnym życiem angloirlandzkiej arystokracji na przełomie XVIII i XIX w. Zwiedzenie tej bogato zdobionej i pełnej arcydzieł sztuki posiadłości zajmuje trochę czasu. Większość mebli pochodzi z Francji czasów Napoleona, są tam również gobeliny i arrasy, a także dywany z Aubusson. Największą wartość mają jednak liczne znaleziska archeologiczne, których duża część została przywieziona z podróży drugiego hrabiego po Europie w XIX w. Z ogrodów, utrzymanych w idealnym stanie, roztaczają się ładne widoki na zatokę. Bantry 1796 French Armada Exhibition Centre działający na jednym z dziedzińców, szczegółowo opisuje nieudaną wyprawę Wolfe’a Tone’a i eksponuje przedmioty wydobyte w 1982 r. z wraku fregaty „La Surveillante”, zatopionej w 1797 r. przy wyspie Whiddy.
W Bantry Museum za remizą strażacką na Wolfe Tone Square, zgromadzono kolekcję eksponatów związanych z życiem miejscowej społeczności – domowe sprzęty, stare gazety i różnego rodzaju drobiazgi. Wszystkie przedmioty prezentują kustoszki muzeum, o prawie każdym z nich opowiadając zabawną historyjkę – mieszaninę informacji historycznych i ploteczek.
U wylotu Bridge St stoi nowoczesna biblioteka, zbudowana w 1974 r. Na pierwszy rzut oka przypomina statek kosmiczny, ale jej projekt został zainspirowany prehistorycznym dolmenem. Wygląd budynku psuje całkowicie odrapana biała fasada.
Kolejna atrakcja to wczesnochrześcijański kamienny słup Kilnaruane tuż za miastem. Zniszczone rzeźbienia przedstawiają czterech wiosłujących mężczyzn, apostoła i krzyż. Uważa się, że wśród mężczyzn są św. Paweł i św. Antoni. Aby dotrzeć na miejsce, należy podążać główną drogą wiodącą na południe od miasta i za Westlodge Hotel skręcić w pierwszą drogę w lewo. Słup stoi w polu, ok. 500 m dalej na prawo.
|
|
