>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
|
Dublin: Trinity College
W porównaniu z potężną fasadą Bank of Ireland, skromny portyk Trinity College wydaje się wręcz niepozorny. Uczelnia, założona w 1592 r. przez Elżbietę I, odegrała bardzo ważną rolę w historii Angloirlandczyków; to tutaj, a nie w Anglii, kształcili się często synowie najświetniejszych rodów.
Posągi przed gmachem przedstawiają Edmunda Burke’a i Olivera Goldsmitha, dwóch najwybitniejszych absolwentów. Filozof i polityk Burke (1729–1797) domagał się niepodległości dla Irlandii i podkreślał jej rolę jako integralnej części Imperium Brytyjskiego, a Goldsmith (1728–1774) był świetnym humorystą i poetą (zob. s. 216). Z innych sław, jakie opuściły mury college’u, należy wymienić Jonathana Swifta, autora Podróży Guliwera do wielu odległych narodów świata, Wolfe’a Tone’a, lidera Zjednoczonych Irlandczyków i uczestnika powstania w 1798 r., Brama Stokera, autora Drakuli, dramaturga J.M. Synge’a oraz dramaturga i pisarza Samuela Becketta. Słynnymi absolwentami tej uczelni byli również George Berkley, Thomas Moore i Oscar Wilde.
Warto wiedzieć, że Trinity College jako pierwszy uniwersytet w Europie zaczął przyznawać stopnie naukowe kobietom.
Na teren kompleksu uniwersyteckiego wchodzi się przez Front Gate (Główna Brama). Aż dziw bierze, jak szybko miejski zgiełk i hałas ustępują miejsca spokojnemu dostojeństwu dziedzińców kampusu. Zaraz za wejściem można znaleźć kaplicę, a naprzeciwko niej, po prawej, aulę. Imponujący żyrandol auli zdobił niegdyś wnętrze dawnej siedziby parlamentu irlandzkiego, po przeciwnej stronie College Green. Za kaplicą po lewej widać jadalnię, zbudowaną w 1742 r. przez Niemca Richarda Casselsa. Pomieszczenie to również było wykorzystywane w czasie egzaminów. Dzwonnica pośrodku dziedzińca, zwana campanillą, pochodzi z 1853 r. Stoi podobno dokładnie na miejscu klasztoru wzniesionego jeszcze przed założeniem uniwersytetu. Przyciągający wzrok budynek z czerwonej cegły to studencki akademik Rubrics z 1712 r., jedna z najstarszych zachowanych do dziś budowli college’u.
Drugim pod względem wieku obiektem jest słynna biblioteka, szczycąca się znakomitą kolekcją bezcennych irlandzkich rękopisów, z Księgą z Kells (Book of Kells) na czele. W starym budynku mieści się ok. 200 tys. spośród 3 mln woluminów; resztę przechowuje się gdzie indziej, a każdego roku w celu rozmieszczenia nowych nabytków dostawia się nieomal kilometr półek. Biblioteka to długa na 63 metry, wysoka, wytworna i zalana światłem sala z książkami ułożonymi na dwóch poziomach. Pierwotny projekt Thomasa Burgha z początków XVIII w. przewidywał tylko jedno piętro, ale w 1859 r. podniesiono dach i podwyższono cały budynek.
Na parterze biblioteki przygotowano pouczającą wystawę umożliwiającą zapoznanie się z historią Księgi z Kells – bezcennego iluminowanego rękopisu, który w IX w., w okresie najazdów wikingów, został przewieziony ze względów bezpieczeństwa do klasztoru Kells w hrabstwie Meath, by po wielu tarapatach (m.in. przez pewien czas leżał zakopany w ziemi) dotrzeć w XVII w. do Dublina. Liczy 680 stron i zawiera spisane po łacinie cztery Ewangelie. W latach 50. XX w. Księgę z Kells rozdzielono na cztery osobne tomy i udostępniono zwiedzającym.
Codziennie odwraca się jedną stronę dwóch wystawionych tomów: jeden jest otwierany na stronie całkowicie iluminowanej, a drugi na tekście, także zresztą zdobionym inicjałami w formie fantastycznych zwierząt.
Równie sławna i pod wieloma względami nie mniej interesująca jest Księga z Durrow (Book of Durrow) – pierwszy z wielkich irlandzkich iluminowanych rękopisów, datowany na lata 650–680, z nietypową stronicą zapełnioną ornamentami.
Po zwiedzeniu ekspozycji związanej z manuskryptami przechodzi się na piętro, gdzie stoją dwie zabytkowe harfy irlandzkie, z których jedną tradycyjnie uważa się za własność Briana Boru (wł. Brian Bóroime, czyli Brian od Trybutów), króla Irlandii. Wrzeczywistości instrument wykonano w XV w., czyli cztery stulecia po zwycięstwie króla nad wikingami pod Clontarf w 1014 r. Harfa Briana Boru posłużyła za model dla herbu Irlandii. Innym ciekawym eksponatem jest oryginał proklamacji Republiki Irlandzkiej z 1916 r.
Latem tłumy turystów przyciąga do Trinity College multimedialny pokaz zatytułowany The Dublin Experience.
|
|
