>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
|
Glengarriff
Wtulone między góry Caha (Caha Mountains) a zatokę Bantry, Glengarriff stanowi oazę zieleni. Skierowane na południe i osłonięte niedostępnymi górami, ma szczególnie zdrowy mikroklimat.
Lasy pełne dębów i ostrokrzewów otaczają wybrzeże, w hotelowych ogrodach gdzieniegdzie rosną palmy. Urodę miasta wykorzystuje się już od XIX w., kiedy odkryto dobroczynne działanie tutejszego łagodnego klimatu, jednak nadmierna komercjalizacja rejonu spowodowała, że liczne tablice reklamowe promujące sklepy z pamiątkami i wycieczki łódką przyćmiły nieco jego naturalny urok.
Glengarriff to wspaniała baza wypadowa w najdziksze i najpiękniejsze tereny hrabstw Cork i na słynącą z pięknych ogrodów wyspę Garinish.
Olbrzymie spiętrzenia nagich skał otaczających miasteczko ukazują nierównomierne skrawki skromnej roślinności i gdzieniegdzie fragmenty lasów liściastych. Podobie jak na Beara Way i Cycle Route, także w najbliższej okolicy Glengarriff nie brakuje okazji do aktywnego wypoczynku podczas pieszych lub rowerowych (a także łączonych) wypraw. Warto wspiąć się do punktu widokowego Lady Bantry’s Lookout.
Wysiłek wynagradza piękna panorama zatoki. Pobliski porośnięty sosnami i wiekowymi dębami park leśny przecinają liczne szlaki przyrodnicze i drogi rowerowe. 10 km dalej na zachód od Glengarriff leży piękne jezioro rynnowe Barley. Można je obejść w ciągu godziny.
W 1910 r. wyspę Garinish (Ilnacullin) odkupił od brytyjskiego urzędu wojny Annan Bryce, członek parlamentu pochodzący z Belfastu. Przekształcił nagie skały w unoszącą się na wodzie oazę pełną egzotycznej roślinności. Całą górną warstwę ziemi przywieziono z zagranicy, po czym rośliny przez lata troskliwie hodowano. Efekt końcowy robi wrażenie: kwitną tu kwiaty i krzewy z całego świata, a przez większą część roku, szczególnie od maja do sierpnia, miejsce mieni się wszystkimi kolorami. W 1953 r. wyspa stała się własnością publiczną.
Centralnym jej punktem jest włoski ogród sąsiadujący z innym otoczonym murem i bardziej dzikimi miejscami. Kolejna ciekawostka to grecka świątynia z widokiem na góry Caha oraz wieża Martello z początku XIX wieku. Przez ogrody wiedzie godzinny szlak, który zwiedza się samodzielnie. Prawdziwym koneserom ogrodnictwa z pewnością przypadnie do gustu dostępny na miejscu przewodnik.
Dziesięciominutowa przeprawa na wyspę, podczas której mija się wylegujące się na słońcu foki, to spora, ale droga atrakcja.
|
|
